Oliver Bierhoff (Karlsruhe, 1 mei 1968) is een Duits voormalig voetballer.

Clubcarrière Bierhoff begon zijn carrière in 1986 bij Bayer Uerdingen, maar al snel vertrok hij naar Hamburger SV. Daar speelde hij maar weinig, waarna hij naar Borussia Mönchengladbach vertrok, maar ook daar zat hij voornamelijk op de bank. Toen hij in 1990 naar Austria Salzburg ging, kwam hij meer aan spelen toe.

Hij speelde één seizoen in Salzburg en scoorde in 32 duels 23 keer, waarna hij naar Ascoli ging. Hij speelde daar 117 duels, waarin hij 48 keer scoorde. In 1996 maakte hij de overstap naar Udinese, waar hij topscorer werd van de Serie A. In dat ene seizoen scoorde hij 27 maal en werd hij vanwege zijn prestaties verkozen tot Duits voetballer van het jaar.

Het was tijd voor een overstap naar een grote club en AC Milan diende zich aan. In dienst van de Milanezen behaalde hij direct de landstitel. Na drie seizoenen verliet hij de club en speelde hij tijdelijk op huurbasis voor AS Monaco. Uiteindelijk sloot hij zijn carrière af op 35-jarige leeftijd bij Chievo Verona. In totaal scoorde hij gedurende zijn clubcarrière 185 doelpunten in 485 duels.

Interlandcarrière Zonder twijfel het meest bekende en meest belangrijke doelpunt van Oliver Bierhoff is de goal die hij maakte tijdens de finale van het EK 1996. Hij kwam in het veld als pinchhitter en was uiteindelijk in de verlenging de eerste speler die een EK-eindronde besliste door middel van een golden goal.

Later speelde Bierhoff nog mee op het EK 2000 en op de WK's 1998 en 2002. Hij kwam in totaal op 70 interlands en 37 doelpunten voor "Die Mannschaft"

Interlands van Oliver Bierhoff voor № Datum Plaats Wedstrijd Uitslag Competitie Goals Als speler van Udinese Calcio 1 21 februari 1996 Porto – 1 – 2 Oefeninterland 2 27 maart 1996 München – 2 – 0 Oefeninterland 3 24 april 1996 Rotterdam – 0 – 1 Oefeninterland 4 29 mei 1996 Belfast – 1 – 1 Oefeninterland 5 4 juni 1996 Mannheim – 9 – 1 Oefeninterland 6 9 juni 1996 Manchester – 0 – 2 EK-eindronde 7 16 juni 1996 Manchester – 3 – 0 EK-eindronde 8 30 juni 1996 London – 1 – 2 EK-eindronde 9 4 september 1996 Zabrze – 0 – 2 Oefeninterland 10 9 oktober 1996 Yerevan – 1 – 5 WK-kwalificatie 11 9 november 1996 Nuremburg – 1 – 1 WK-kwalificatie 12 2 april 1997 Granada – 2 – 3 WK-kwalificatie 13 30 april 1997 Bremen – 2 – 0 WK-kwalificatie 14 7 juni 1997 Kyiv – 0 – 0 WK-kwalificatie 15 20 augustus 1997 Belfast – 1 – 3 WK-kwalificatie 16 6 september 1997 Berlijn – 1 – 1 WK-kwalificatie 17 10 september 1997 Dortmund – 4 – 0 WK-kwalificatie 18 11 oktober 1997 Hannover – 4 – 3 WK-kwalificatie 19 15 november 1997 Dusseldorf – 3 – 0 Oefeninterland 20 18 februari 1998 Muscat – 0 – 2 Oefeninterland 21 22 februari 1998 Riyadh – 0 – 3 Oefeninterland 22 25 maart 1998 Stuttgart – 1 – 2 Oefeninterland 23 22 april 1998 Keulen – 1 – 0 Oefeninterland 24 27 mei 1998 Helsinki – 0 – 0 Oefeninterland 25 30 mei 1998 Frankfurt – 3 – 1 Oefeninterland 26 5 juni 1998 Mannheim – 7 – 0 Oefeninterland 27 15 juni 1998 Parijs – 0 – 2 WK-eindronde 28 21 juni 1998 Lens – 2 – 2 WK-eindronde 29 25 juni 1998 Montpellier – 0 – 2 WK-eindronde 30 29 juni 1998 Montpellier – 2 – 1 WK-eindronde 31 4 juli 1998 Lyon – 3 – 0 WK-eindronde Als speler van AC Milan 32 2 september 1998 Attard – 1 – 2 Oefeninterland 33 5 september 1998 Attard – 1 – 1 Oefeninterland 34 10 oktober 1998 Bursa – 1 – 0 EK-kwalificatie 35 14 oktober 1998 Chișinău – 1 – 3 EK-kwalificatie 36 18 november 1998 Gelsenkirchen – 1 – 1 Oefeninterland 37 27 maart 1999 Belfast – 0 – 3 EK-kwalificatie 38 31 maart 1999 Nuremburg – 2 – 0 EK-kwalificatie 39 28 april 1999 Bremen – 0 – 1 Oefeninterland 40 4 juni 1999 Leverkusen – 6 – 1 EK-kwalificatie 41 4 september 1999 Helsinki – 1 – 2 EK-kwalificatie 42 8 september 1999 Dortmund – 4 – 0 EK-kwalificatie 43 9 oktober 1999 München – 0 – 0 EK-kwalificatie 44 14 november 1999 Oslo – 0 – 1 Oefeninterland 45 23 februari 2000 Amsterdam – 2 – 1 Oefeninterland 46 29 maart 2000 Zagreb – 1 – 1 Oefeninterland 47 26 april 2000 Kaiserslautern – 1 – 1 Oefeninterland 48 3 juni 2000 Nuremburg – 3 – 2 Oefeninterland 49 7 juni 2000 Freiburg – 8 – 2 Oefeninterland 50 12 juni 2000 Luik – 1 – 1 EK-eindronde 51 7 oktober 2000 London – 0 – 1 WK-kwalificatie 52 15 november 2000 Kopenhagen – 2 – 1 Oefeninterland 53 27 februari 2001 Saint-Denis – 1 – 0 Oefeninterland 54 24 maart 2001 Leverkusen – 2 – 1 WK-kwalificatie 55 29 mei 2001 Bremen – 2 – 0 Oefeninterland 56 2 juni 2001 Helsinki – 2 – 2 WK-kwalificatie 57 15 augustus 2001 Boedapest – 2 – 5 Oefeninterland Als speler van AS Monaco 58 6 oktober 2001 Gelsenkirchen – 0 – 0 WK-kwalificatie 59 14 november 2001 Dortmund – 4 – 1 WK-kwalificatie 60 13 februari 2002 Kaiserslautern – 7 – 1 Oefeninterland 61 27 maart 2002 Rostock – 4 – 2 Oefeninterland 62 17 april 2002 Stuttgart – 0 – 1 Oefeninterland 63 9 mei 2002 Freiburg – 7 – 0 Oefeninterland 64 14 mei 2002 Cardiff – 1 – 0 Oefeninterland 65 18 mei 2002 Leverkusen – 6 – 2 Oefeninterland 66 1 juni 2002 Sapporo – 0 – 8 WK-eindronde 67 5 juni 2002 Kashima – 1 – 1 WK-eindronde 68 21 juni 2002 Ulsan – 0 – 1 WK-eindronde 69 25 juni 2002 Seoul – 0 – 1 WK-eindronde 70 30 juni 2002 Yokohama – 2 – 0 WK-eindronde

Na de carrière als speler Aan het einde van zijn carrière als voetballer werkte Bierhoff als expert voor de Duitse televisiezender Sat.1 bij de wedstrijden van de UEFA Champions League, voordat hij in de zomer van 2004, na de inhuldiging van Jürgen Klinsmann als nieuwe bondscoach van de Duitse nationale ploeg, werd benoemd tot Team Manager. In zijn tijd als manager werd het Duitse nationale team tweede op het Europees kampioenschap in 2008 en derde op het wereldkampioenschap in 2006 en 2010. In 2014 werd Duitsland wereldkampioen op het wereldkampioenschap in Brazilië. Als regerend wereldkampioen nam het Duitse nationale team deel aan de FIFA Confederations Cup 2017 in Rusland, die Bierhoff en het Duitse nationale team ook wonnen.

Op 1 januari 2018 werd Oliver Bierhoff benoemd tot Technisch Directeur van de Duitse Voetbalbond (in Duits Direktor Nationalmannschaft und Akademie) als onderdeel van een structurele hervorming. Tijdens zijn periode als technisch directeur werd de Duitse nationale ploeg na de groepsfase uitgeschakeld op het WK 2018 in Rusland en in 2021 werden de Duitsers bij de laatste 16 uitgeschakeld op het EK (0-2 tegen Engeland). Sinds 2022 was Oliver Bierhoff vervolgens algemeen directeur van de Duitse nationale ploeg (Geschäftsführer Nationalmannschaften und Akademie). Op het WK 2022 in Qatar werd de Duitse nationale ploeg na de groepsfase opnieuw uitgeschakeld. Hij beëindigde daarop zijn contract en verliet de Duitse voetbalbond.

Erelijst Met AC Milan: Serie A: 1999

Met Duitsland: Europees kampioen: 1996

Individueel: Topcorer Serie B: 1993 Topcorer Serie A: 1998 Duits voetballer van het jaar: 1998

Wereldelftal Oliver Bierhoff speelde op 16 december 1998 mee in het FIFA-wereldelftaleu-football, dat ter gelegenheid van het honderdjarige bestaan van de Federazione Italiana Giuoco Calcio aantrad tegen Italië en in het Olympisch Stadion met 6-2 verloor. Gabriel Batistuta en George Weah scoorden voor het gelegenheidsteam. Bierhoff viel in de rust in voor Rui Costa.

Zie ook Lijst van spelers van AS Monaco Lijst van spelers van Udinese Calcio Lijst van spelers van Hamburger SV

Bierhoff, Oliver